طلای سیاه یا ورمی‌كمپوست

با رشد روزافزون جمعیت، افزایش سطح رفاه و تنوع کمی و کیفی در مصرف مواد غذایی، توسعه صنایع تبدیلی و رشد پدیده شهرنشینی، دفع زباله و مواد زاید آلی به یک مشکل به ویژه در شهرهای بزرگ تبدیل شده است. امروزه فرآوری مواد زاید آلی به سه روش سوزاندن، دفن در محل‌های خاص و بازیافت یا استفاده مجدد انجام می‌ پذیرد. روش بازیافت علاوه بر اینکه در حفظ محیط‌زیست و کاهش آلودگی موثر است، می‌تواند مواد زاید را به عنوان مواد خام، مجدد در چرخه مصرف قرار دهد و از تخریب بیشتر محیط‌زیست پیشگیری کند. از بین انواع محصولات بازیافتی می‌توان به ورمی‌کمپوست (vermicompost) یا کمپوست کرمی که در کشورهای مختلف جهان با استقبال گسترده‌ای روبه رو شده است، اشاره کرد.

برتری ورمی‌کمپوست به کمپوست معمولی

ورمی‌کمپوست ماده‌ای شبیه به پیت (peat  ) است که به خوبی تغییر شكل‌یافته و ساختار، تخلخل، تهویه، زه کشی و ظرفیت نگهداری رطوبت آن در حد آلی می‌باشد. تولید ورمی‌کمپوست تعداد ریز موجودات بیماری زای گیاهی (pathogenic microganisms) را به شدت کاهش داده و بنابراین از این نظر برتری نسبی به کمپوست معمولی دارد. تولید کمپوست به عنوان یک فرآیند هوازی منجر به معدنی شدن (mineralization) نیتروژن می‌شود که در مورد تولید ورمی‌کمپوست، استفاده از کرم‌های خاکی باعث تسریع این روند می‌گردد. فرآیند هوموسی شدن (Humification) که در مرحله رسیدگی (Maturation stage) کمپوست سازی اتفاق می‌افتد، در طول فرآیند تولید ورمی‌کمپوست، بزرگتر و سریع‌تر اتفاق می‌افتد. کود تولیدی در این روش به علت بالا بودن نسبت کربن به ازت (C/N15) فاقد بوی نامطبوع و فعالیت حشرات مزاحم می‌باشد.

بیش از 3000 گونه کرم خاکی در طبیعت وجود دارند ولی تعداد معدودی عامل تهیه ورمی‌کمپوست هستند كه بسته به موضوع کار و هدف، گونه انتخابی متفاوت خواهد بود.

این اهداف می‌تواند شامل موارد ذیل باشد:
1 ـ افزایش حاصلخیزی خاک و بهبود ساختمان و مدیریت خاک
2 ـ افزایش محصول
3 ـ تولید مکمل غذایی جهت خوراک دام و آبزیان
4 ـ تولید مواد آرایشی

مرجع: http://www.old.ksna.ir